شرح عناوين / مصرع اول / صفحه فى مذمّة الاعداء و نصيحة الاولياء / اى منيرى نموده مهتابت / 653 اندر خويشان گويد / اين گره را كه نام كردى خويش / 655 اندر مذمّت برادران گويد / دوست جو از برادران بگسل / 656 اندر مذمّت خواهران گويد / ور ترا خواهر آورد مادر / 656 حكايت / كلكى بر مناره كودك خرد / 657 اندر مذمّت فرزند گويد / بود فرزند بد بود به دو باب / 657 اندر مذمّت دختر گويد / ور بود خود نعوذ باللّه دخت / 657 فى مذمّة الختن / كيست اين هست مرمرا داماد / 658 اندر مذمّت عم گويد / آنكه عمّ تو وانكه خال تواند / 659 اندر مذمّت خال گويد / خال كازار تو گزيده بود / 659 اندر خويش لشكرى گويد / موش كز دشت در دكان افتد / 660 اندر صفت شهوات و در حق غلام‌باره گويد / هر كه شد كون‌پرست بر خيره / 662 در معنى زناشوئى گويد / از غلام آنكه زى عيال آمد / 663 حكايت و مثل / آن جوانى به درد مىناليد / 664 التمثيل فى المطايبة بطريق الهزل / بود گرمى به كار دريوزه / 665 اندر مذمّت خويش صوفى گويد / باز اگر خويش با شدت صوفى / 666 حكايت فى التمثل الصوفى / آن شنيدى كه بد به شهر هرى / 668 اندر قرابت فقيه گويد / ور بود خود فقيه خويشاوند / 670 حكايت و ضرب المثل / آن شنيدى كه از كم‌آزارى / 673 حكايت / قحطى افتاد وقتى اندر رى / 674 اندر صفت مرائى و قراء و سالوس گويد / خلق را زير گنبد دوّار / 675 در حق پارسايان گويد / آن‌كسانى كه راه دين رفتند / 676